NKAR 06, de WaZAR.

door: Sven

De ochtend is nooit mijn dagdeel, dus melden tussen 7 en 8 's ochtends beloofd dan ook weinig goeds. Toch staan we om 8.30u klaar voor de start, die begint met punten intekenen en een korte cityrun. Verder staan vandaag op het programma: fietsen, lopen, kanoën, lopen, fietsen en nogmaals lopen. Genoeg te doen dus en het oktoberweer is boven verwachting goed, dus een mooie dag wacht ons. Er moet een NK titel verdedigd worden en daarover maak ik me wat meer zorgen, een korte en dus snelle race, goede tegenstanders, dus makkelijk zal het niet worden.

Na de cityrun vertrekken we bij de eersten voor de fietsetappe. De eerste punten gaan vlot, maar hier en daar nemen we een klein ommetje, niet handig in een korte race. Ook is het niet handig om de CP's verkeerd te nummeren, dan krijg je vreemde beschrijvingen, paal op heuvel bij een boom aan het water. Gelukkig vinden we toch alle punten snel. Eigenlijk hebben we ook wel een snel gevoel, totdat we Hoite en Allard zien rennen, die zijn al aan het volgende onderdeel begonnen en liggen dus een kwartier voor. Dit is een tegenvaller. Op het wisselpunt blijkt dat we derde liggen en dus in de achtervolging moeten. Het looponderdeel is eenvoudig en de verschillen veranderen dan ook niet. Wel gaan we als 2e de kano in door een snelle wissel, maar het derde team volgt ons op de hielen.

De zee is kalm, dus geen fun in de golven, maar gewoon 7km peddelen. Ray en ik bedenken dat we ons niet druk gaan maken om Hoite en Allard, maar ons focussen op onze eigen race, geen fouten maken. De loop etappe na het kanoen gaat goed, geen fouten en we kunnen het derde team dan ook definitief afschudden. Dat is een zorg minder. Na ondertussen 4 uur racen begin ik toch vermoeid te raken en de spieren te voelen. Ray stampt goed door en houdt het tempo hoog. Toch komen we weinig dichter bij Hoite en Allard. Vervolgens het strand op met de fiets, we hebben geen strandbanden, maar met eb gaat rijden over het vaste zand dicht bij de zee goed. We kunnen het tempo hoog houden en alle punten gaan vlekkeloos. Ons gevoel is goed, we denken dat de tweede plaats veilig is. Geen fouten meer maken.

Dan, op het Corus terrein, zien we in de verte Hoite en Allard op een heuvel rijden. Als haaien die bloed ruiken gaat onze hartslag omhoog. Tweede is mooi, maar misschien zit er meer in. We weten alleen niet hoeveel CP's Hoite en Allard al gedaan hebben. De Coruskaart is lastig, maar we vinden de punten snel. Bij CP 42 staan we naast Hoite als Allard van de heuvel gerend komt. De achterstand is minimaal, enkele minuten. Met een glimlach probeer ik Hoite duidelijk te maken dat wij er zin in hebben en fit genoeg zijn voor een eindsprint. Ze lijken eerst verrast ons te zien, maar zien duidelijk ook de lol in van deze onverwachte eindsprint.

Bij het laatste WP moeten Hoite en Allard nog een CP intekenen. Wij hebben dit al gedaan en met een achterstand van 200m vertrekken we, alles of niets. De kleine achterstand blijft en bij de luchtfoto vinden zij de eerste 2 CP's iets sneller, 200m wordt 300m. Dan komt het beslissende CP, een waterput in de bosjes. Dit CP benaderen we verkeerd en als we bovenop de heuvel staan, tussen te dicht gegroeide struiken, zien we onderaan Hoite en Allard het CP knippen. Zij hebben het CP wederom direct gevonden. Wij komen niet door de struikenbrij heen en moeten meerdere routes proberen voordat we dit CP vinden. De achterstand is te groot en bij het laatste CP op het strand zijn Hoite en Allard al niet meer te zien en dus al gefinished. Wij komen 5 minuten later over de finish, sportief onthaald door Hoite en Allard en natuurlijk onze supporters. Moe, maar voldaan. 2e is een mooi resultaat en we hebben zeker niet kansloos verloren.