NIKE ACG 12-UURS WEDSTRIJD; KOPPELS   

Door Jeroen Vermeulen

In de regen reed ik richting Rotterdam en ik luisterde naar het weerbericht op de radio: “in de nacht van zaterdag en zondag opklaringen met af en toe een bui………..in de ochtend kans op zon …..in de middag toenemende buien”. Het enige wat ik op dat moment dacht was:”ben blij dat ik die 24 –uurs wedstrijd niet doe want anders was ik nu al kleddernat “

Om 20.00 uur kwam ik bij de Outdoorvalley in Bergschenhoek aan. Binnen waren een aantal koppels van de 24 uurs wedstrijd bezig met coördinaten intekenen en verder was het nog behoorlijk rustig. Ik pakte mijn spullen en zocht een tent op waar ik in kon slapen. Om 23.30 uur werd ik “wakker”gebeld door mijn koppel maatje: Jeroen v/d Berg.

Toen ik in de “kantine”was checkten we onszelf in en verder was het afwachten op de briefing die pas om 01.00 uur werd gedaan. In de briefing werd vermeldt dat het een ander soort adventure race werd. Naast de normale CP’s had je nu ook Verplichte Posten (VP’s), bonuspunten en de racetijd. Het belangrijkste was dat je de VP’s moest hebben, op de tweede plaats kwamen de CP’s dan de Bonuspunten en als laatste kwam pas de racetijd. Tja…..dat waren we niet gewend. Je moest nu dus meer taktisch gaan denken dan je normaal zou doen. Ook de mooie klimmuur, of beter gezegd, klimberg moest worden beklommen. Wanneer je ging klimmen mocht je zelf bepalen maar het moest wel gedaan worden. Na de briefing maakten we ons klaar voor de wedstrijd.

Bij het startschot kregen we onze brief waar de Cp’s instonden. We maakten het open en er zat maar een CP in. Dat was een kleine kilometer rennen. Toen we daar aankwamen kregen we de echte enveloppe met de meerdere Cp’s. Het eerste onderdeel was de Canadese kano. Tijdens het terug rennen besloten we eerst maar te gaan klimmen omdat onze armen nu nog fit waren en de vraag is maar hoe je armen zijn na het peddelen. Toen we bij de “Matterhorn”

aankwamen zagen we de instructeurs al met een koppel staan. Maar in plaats dat we aankonden sluiten moesten we via de andere kant omhoog. Nadat ik mijn gordel aan had gedaan ging ik omhoog maar dat viel behoorlijk tegen. Moest namelijk eerst ontdekken waar de grepen waren. Zo weinig waren dat er en diegene die er waren waren nou niet bepaald groot. Als dat niet genoeg was was die wand ook nog licht overhangend……en dat met je gympies. Maar ja…..je moest toch omhoog.  Ik klim wel wat vaker maar halverwege kwam ik toch niet verder. Nadat ik aan Jeroen had gevraagd om te kijken hoe die andere kant van de klimmuur eruit zag was de keuze snel gemaakt. De andere kant was een stuk makkelijker aangezien die kant niet overhangend was maar juist euhh….. voorhangend (?). Dat ging aanzienlijk sneller en het uitzicht was boven gigantisch mooi…….als je tenminste van een stadse uitzicht houd. Overal waar je keek zag je kassen branden. Echt donker was het dan ook niet. Na de mooie abseil ging ik alvast naar de Canadese kano om onze fietsen erin te leggen. ( jaaa…..die moesten mee ). Nadat ook Jeroen was gearriveerd gingen we ervandoor. Dat geintje met het klimmen heeft ons in totaal bijna een uur gekost.( Best veel).

Canadese kano

Via de Rotte gingen we zuidwaarts richting de Noorderkanaal. Het was ondertussen 03.00 uur en het water was super strak. Geen wind dus ook totaal geen enkel rimpeltje in het water. De temperatuur was tegen alle verwachtingen in aangenaam. Zo aangenaam dat ik zelfs mijn handschoenen en buff uit kon doen. Het kaart lezen kon ik bijna doen zonder dat ik mijn hoofdlampje aandeed. Zoveel licht gaven die kassen. Het was zelfs zo licht dat de hanen de hele tijd zaten te Kuukelekuuuu’en……en dat om 03.00 uur!! Dat is lekker als je naast zo’n beest slaapt. Nadat we 2 uur hadden gepeddeld vond ik een “verkorte route” We wilden eerst via de Delfshavensche schie gaan maar toen zag ik een kortere route die bijna op CP 2 uitkwam. Het ging helemaal goed tot het laatste stukje. We moesten de boot uit het water halen om vervolgens weer op de Delfshavensche Schie te komen. Ik zat voorin de boot dus ik stapte ook als eerste uit. Jeroen bleef nog zitten aangezien er geen ruimte was om eruit te stappen. Ik tilde de boot omhoog maar deed dat met een iets te grote enthousiasme waardoor de achterkant van de boot water schepte…….en Jeroen dus ook. En meteen toen ik zag dat Jeroen nat werd kwam er een liedje in mijn hoofd……….Jeroentje is met z’n kontje in het water gevallen…lalalalalaaalaaa lalalalalaallaaa….Maar dat werd abrupt onderbroken door de woede van Jeroen. Ik reageerde er maar niet op,…….leek mij even het beste.

Na nog een klein stukje varen konden we eindelijk eruit.

Fietsen.

Alle spullen in onze rugzak waren nat geworden door ons avontuurtje van zo-even. Maar dat was op zich niet zo het probleem, maar dat Jeroens voeten nat en koud waren was een veel groter probleem. Tijdens de gehele fietstraject heeft Jeroen moeten vechten tegen kou. Dat was geen pretje.

Langs het vliegveld Zestienhoven lag CP 3 en via CP4 gingen we richting Delft. In Delft zelf waren in het centrum nog een aantal CP’s. Een heel vreemd gezicht om rond 07.00 uur door Delft te knallen terwijl de discogangers nog (half)dronken door de straten liepen.

Toen we bij CP 8 aankwamen besloten we niet te gaan rennen omdat we nog maar 40 minuten hadden om onze VP te halen. ( er was tevens een deadline tussen 08.00uur en 09.00 uur)

Via Nootdorp gingen we richting Zoetermeer. We moesten naar de Skihal: Snowworld. Gelukkig kwamen we hier op tijd aan. Nadat onze fietsen waren afgespoten moesten we met onze fietsen dóór de skihal. We renden dus door de halen Snowworld terwijl daar mensen rondliepen met hun snowboardje onder hun armen. Toen we bij de “piste”kwamen moesten we met de fiets omhoog, dus over de “piste”.!!!! Dat ging nou niet zo soepel met je schoenen. Terwijl de skiërs bijna van verbazing omvielen, ploeterde wij gestaag omhoog. En koud dat het daarbinnen was…… 

Lopen

Buiten aangekomen kwam de “warme”lucht je tegemoet. We moesten nu gaan lopen maar we zaten te twijfelen wat we zouden doen. We moesten namelijk weer om 09.30 uur terug op de Outdoorvalley zijn. En het was nu 08.30 uur. De mensen daar zeiden dat het nog een half uur fietsen was, dus uiterlijk om 09.00 uur weg. Nadat we de punten hadden ingetekend en 1 CP hadden geknipt besloten we maar terug te gaan omdat we anders bang waren om te laat aan te komen. We pakten onze fietsen en gingen rond 08.55 uur weer weg.

Fietsen

Het ging voorspoedig en ik wilde via de Pijnacker naar CP 41. Maar ineens stonden we in een nieuwbouwwijk die niet op de kaart stond. Shit dat was balen want hierdoor zouden we niet op tijd terug zijn. En elke 5 minuten dat je te laat binnenkomt gaat er een CP eraf.!!!! Uit eindelijk waren we 30 minuten te laat dus 6 CP’s weg…….heb je daar nu zo hard voor gewerkt om binnen 30 minuten bijna alles weer ongedaan te laten maken. Dat is echt balen.

Toen we aankwamen ging Jeroen eerst droge sokken en schoenen aandoen. Na de nieuwe enveloppe mochten we weer gaan……….fietsen.(!!??)Langs de Rotte-meren gingen we Noordwaarts richting Zevenhuizen. Bij CP 47,wat ook een VP was, kwamen we meerdere teams tegen die naarstig aan het zoeken waren naar het kniptangetje……..niet te vinden.Dus fietsten we maar door. De wegen waren lang en saai. En spontaan kwamen de herinneringen van de Trans Holland Triatlon naar boven. Dat is de langste en de zwaarste triatlon van Nederland en tevens de saaiste ( mijn mening ). We moesten toen met de fiets van Amersfoort naar Den Helder, via de Maarkenwaarddijk. ( dat is een dijk van zo’n 30 km ) met een windkracht 5 tegen. Vervolgens over het strand van Den Helder naar Scheveningen en vandaar uit weer rennend naar Utrecht. ( dat laatste heb ik niet meer gedaan ).

De tijd begon ondertussen weer te dringen want we moesten om 14.30 uur binnen zijn en het was nu ongeveer 13.00 uur. Bij CP 49 gingen we even lekker op de stoep zitten om te kijken wat we nu het beste konden doen. Toen we daar in het, ondertussen, heerlijke zonnetje onze reepjes aan het eten waren kwamen we onze John Swaans tegen. Met z’n drieën besloten we maar om terug te gaan omdat geen van ons allen weer strafpunten wilde hebben.

We kwamen om 13.45 uur aan. Ruim op tijd dus.

We besloten dan maar ook om een bonuspuntje te pakken en dat betekende eindelijk rennen.

We hebben in totaal zo’n 14 km gepeddeld, 120 km gefietst en …………3 km gerend!!

Voordat we konden beginnen aan het heerlijke buffet die werd georganiseerd door Outdoorvalley moesten we eerst de prijsuitreiking doen. We zaten er niet bij……..volgens de lijst waren we 6^de.  Maar later bleek dat de teams die op de podium stonden geen van allen alle VP’s hadden. Nadat ik, en meerdere mensen, bezwaar hadden ingediend bij de organisatie werd alles weer opnieuw bekeken. Wat bleek:  alle CP’s, VP’, en bonuspunten werden op een hoop gegooid en er werd dus niet gekeken naar de zwaarte van elk punt. De organisatie heeft naderhand hun fout gecorrigeerd en wat bleek:……WE ZIJN 1^STE  GEWORDEN!!!!!

Tevens onze Raymond, die eerst buiten de prijzen viel, werd alsnog eerste.

Al met al heeft DART dat weekend dus een puike prestatie geleverd.

Met vriendelijke sportgroeten,

Jeroen Vermeulen (DART)

You can contact the D.A.R.T. at bas@adventureracing.nl