|
|
|
|
Verslag Outdoor Challenge XL Eerst de versie van Jeroen Vermeulen: Een extra lange ivm met hun jubileum. Nadat we de mooie verhalen hebben gehoord van Ray, Sven en Peter over de WK in Schotland gingen Maarten en ik zichzelf klaar maken voor de Proloog. De proloog bestond uit fietsen (35 km ) en lopen (5km ). Je mocht echter zelf bepalen wat je als eerste ging doen. Dit om file vorming te voorkomen. Wij besloten om te gaan fietsen. Dit omdat je in het donker makkelijker op je fiets de punten voorbij fiets dan tijdens het lopen. Nadat Maarten de punten alleen moest ophalen zijn we gaan fietsen richting de klimhal van Nijmegen. Dat was door Maarten in een paar tellen gepiept. Ik weet niet eens wat hij moest doen want hij was zo weer terug. Snel via CP2 naar CP 3. Je merkte nu al dat het behoorlijk donker aan het worden was.....en dat terwijl het nog maar 22.00 uur was. Ik denk dan ook dat we een goede keuze hebben gemaakt om eerst te gaan fietsen. Bij cp 5 kwamen we Hoite tegen. Hij had de ronde andersom gedaan, wat hij vaker doet. Maarten en ik hadden als doelstelling: top 5. Dit vanwege de andere topteams als Salamon, sperende Lama's, de Ami's en mischien een outsider. Maar omdat we nu al bij CP 5 waren en er nu nog maar 3 hoeven te doen en Hoite dus 5 lagen we wel voorop. Vanaf CP 8 naar de startlocatie was een lang stuk. maar we kwamen als 2de aan. Achter de Lama's. De loopetappe was makkelijk en het was een kwestie van een hoog tempo aanhouden. Via een binnenautoband over het water naar de overkant om een punt op halen en het nat pak was een feit. We kwamen als 2de aan, 7 minuten achter de Lama's. Later bleek dat er maar 3 teams de deadline hadden gehaald van 00.00 uur. Erg weinig maar in het voordeel van ons. Snel slapen maar door de wedstrijdspanning is dit altijd voor mij een moeilijke opgave. Ondertussen maar mijn triatlonpakje drogen voor de volgende dag. Ik heb hem zelfs in mijn slaapzak gehouden om hem droog te krijgen.
Zondag. Om 6.00 uur was de start. Blij stond ik aan de start met mijn droge traithlonpakje......krijg ik te horen dat we eerst een stuk moeten gaan zwemmen............whaaaa. Er was echter een deelnemer die een creatieve oplossing had om geen droge kleren te krijgen........die was gelijk bekend die dag.....die ging in zijn blote kont. Zwemmen is niet mijn ding maar kwam toch als 6de uit het water. Snel intekenen en wegwezen. De wissels zijn vandaag belangrijk, je hebt er maar liefst 10.... Het was een klein stukje fietsen om daarna een klein stukje te lopen. Maar wel op hoog tempo. Ik merkte dat de Lama's het tempo niet konden volgen.....dat is mooi. Maar op eens zei Maarten: ik moet even plassen......oke, dan maar......maar wel snel..... Weer een stukje fietsen om vervolgens ingehaald te worden door Winfried Bats en Renee. Renee is een oud dienstmaatje van Winfried die voor de eerste keer ( en ik hoop de laatste keer ) meedoet. Wat was die gozer snel op zijn fiets....... Aangekomen bij de kajaks gingen we gelijk op met de Amies. Ik nam de tactiek van renee over om na 20 slagen te wisselen van kant. Dat hielp en we liepen zelfs uit. Na een klein uurtje 2 CP's lopen met een klein stukje touwklimmen. Het ging goed tussen Maarten en mij.....we hadden een hoog tempo. Ik zag echter wel dat de Amies in gingen lopen, toen Maarten zei: Ik moet poepen.......WAT.......NU????......maar je wat moet je anders. .........Ik moet zeggen dat hij wel snel was.... Snel weer terug in de kajak en op een nog hoger tempo terug. Bij de fietsen weer aangekomen vertrokken we als eerste maar bij de volgende WP stond team Ami weer voor ons neus. Hoe hebben ze dat gedaan? Je moest over de Maas en er was maar een brug en nagenoeg een weg die naar Mook ging.......ik weet het nog steeds niet. We moesten vervolgens een loopetappe in de bossen en heuvels rondom Mook.....zoals de St. Jansberg. Ook hier kwamen we team Ami regelmatig tegen....ondanks dat liepen we onze eigen race met onze eigen volgorde van CP's ....er zijn genoeg teams die elkaar gaan volgen. De kunst was steeds om een betere taktische route te nemen dan team Ami. De ene keer waren zij beter de andere keer wij weer en dat ging de hele tijd zo door. Maarten kreeg hier zijn dipje en moest even aan mijn rugzak hangen. Op hoog tempo weer terug rennen. ( mooi gebied ) Bij terugkomst moesten we ieder een pijl schieten. Maarten en ik schoten raak maar Renee schoot mis waardoor zij 900 meter extra moesten lopen. Haa, dacht ik. Snel intekenen en wegwezen. maar Maarten moest weer naar de WC......man man man wat is dat toch......Pas later kreeg ik te horen dat hij problemen heeft met zijn darmen..... Snel weg en fietsen. Na een tijdje kwamen ze ons weer inhalen maar via een slimmere route was dat weer snel hersteld. Ik kreeg echter om dit moment mijn dip en Maarten moest me af en toe een zetje geven. Op de "zevenheuvelenweg" kwam Winfried mij weer inhalen maar tot mijn grote verbazing werd hij ook geduwd door Renee. Bij de volgende WP moesten we weer lopen en we mochten onszelf opsplitsen. Ik deed de verre punten en Maarten de 3 CP die dichtbij waren. Ik had heeeel veel moeite om het tempo hoog te houden. Ik heb dat gecompenseerd door veel doorsteken te maken. Ik had het bloedheet en op de terug weg ben ik even in de fontein van het dorpje gaan staan voor verkoeling. De mensen keek verbaasd naar mij toen ze me zo onder de fontein zagen staan.......... Aangekomen bij de Wp zag ik Maarten staan. Winfried ging net weg. Nadat Maarten weer had geplast gingen we terug naar de finish. Ik twijfelde of ik de borden Nijmegen ging volgen of gewoon de kaart. Als ik Nijmegen ging volgen zou ik van de kaart afrijden en dan weet ik niet zeker hoe ik terug bij de finish moest komen. De andere optie was de kaart volgen maar bij Berg en Dal moest je dan wel weer de hoogtelijnen trotseren. Toch maar voor de kaart gekozen. Omdat ik dacht dat we een verkeerde keuze hadden gemaakt gingen we sneller fietsen. En dat moest ook wel want de deadline van 16.00 uur kwam inzicht. Daarbij kwam ook nog dat ik bang was dat Winfried extra CP's ging ophalen bij de finish. We kwamen 15 minuten aan voor de deadline. We moesten voor de laatste CP een klein stukje in aan waterfietsje fietsen. Daarna keken we of we nog in die laatste 10 minuten nog een extra punt konden pakken maar de afstanden waren te groot. Winfried was er al. Gelukkig bleek dat ook Winfried die gok niet wilde wagen. Dat betekende dus dat we eerste waren!!!!! Wat nog mooier was, was dat we het enige team waren met ALLE punten en we hadden de snelste tijd over de twee dagen gezien. Dat was mooi, ook mooi omdat we een aantal topteams hadden verslagen. ( Lama's, Salamon, Ami) Alhoewel ik het geen schande had gevonden als ik achter Winfried zou zitten. Ze waren eigenlijk iets sterker maar omdat wij de Proloog beter hadden gedaan staan we nu op de eerste plaats.
Winfried en Renee.......bedankt voor de spannende race
En hier het verslag van Maarten: The Outdoor Challenge XL
De Outdoor Challenge viert dit jaar zijn 5 jarig bestaan met een extra en extra lange race. Een 12,5 uur durende wedstrijd in de omgeving van Nijmegen zal de uitdaging voor 29 teams zijn. Tijdens een training met het WK team stelde Sven ons hiervan op de hoogte. Daniëlle en ik schrijven ons in. Zo lang als dat we racen hebben we nog geen Outdoor Challenge gemist. Elke schrijft zich ook in ondanks dat ze nog geen partner heeft. Team Outdoor Valley wilt deze wedstrijd niet missen.
We krijgen te horen dat Jeroen Vermeulen van DART met de wedstrijd mee wil doen en nog een teammaat zoekt. We hebben nog een plek gereserveerd staan in de volgeboekte wedstrijd, maar nog geen slachtoffer. We hoeven er niet lang over na te denken en gooien de teamsamenstelling om en completeren het team met Jeroen. Dat is dan één team Outdoor Valley Women en één team DART Merrell/Outdoor Valley. Ik vraag me af waaraan ik begin: racen met iemand van DART. De naam verraad het al: pijlsnel.
Zaterdag 9 juni. De lucht ziet er bij aankomst bij de Berendonck dreigend uit. Voor het outdoorcentrum zetten Daniëlle en ik de tent zo snel mogelijk op en bereiden ons voor op de proloog. Hopelijk gaat het niet regenen. Jeroen is wat later en zet zijn tent veel verder weg uit angst voor snurkers. Helaas voor hem is hij niet de enige die er zo over denkt.
De pasta-lasagneparty begint en het wordt tijd om in de lange rij te staan die als een spaghetti sliert door het outdoorcentrum loopt. Er is meer dan genoeg en ik schep m’n bord dan ook vol. Na flink wat gegeten te hebben begint de briefing. Uit de briefing blijkt dat we mogen kiezen met welk onderdeel we beginnen: lopen of MTB. Jeroen en ik besluiten om warm te draaien op de MTB.
De proloog start om 21:30 en duurt 2,5 uur. Een half uur langer dan eerst was aangegeven. Anders zou het volgens de organisatie niet te doen zijn om alle punten op te halen. De start is op een strand aan een plas. Aan de andere kant van de plas liggen flesjes ingegraven en daaraan zit een rode of groene ballon vast. Rood is MTB en groen is de loopetappe. 1 teamlid moet een flesje opgraven, de ander blijft achter. In het flesje zitten de coördinaten voor de MTB ronde. Ik haal het flesje en de kaart op en Jeroen maakt zich klaar voor het intekenwerk.
De coördinaten lees ik voor en Jeroen tekent ze snel en foutloos in en we vertrekken. Vanaf het begin zit er gelijk een behoorlijk tempo in. Hoezo, warm draaien? Op naar VP1. Die passeren we als eerste! Ach, het is maar het prille begin van de proloog, maar toch. Na VP1 direct naar het klimcentrum. Daar waren tot onze verbazing toch al teams aanwezig. We besteden er geen tijd aan en ik klim direct in de klimgordel. Zo snel als ik kan klim ik naar boven. Sven roept dat ik m’n benen niet hoef te gebruiken bij het klimmen. Ehm, dat deed ik ook niet…
Van het klimcentrum direct door de andere punten ophalen. P2 lag voor ons op het eerste gezicht op een onlogische plaats, een woonwijk. Jeroen leest kaart, dat doet hij nou eenmaal sneller dan ik, en besluit om de P’s (Proloog CP’s) in chronologische volgorde op te halen. Bij P5 komen we Hoite en Ingrid tegen. Ik vraag me af welke punten zij al hebben geknipt. Het wordt nu echt donker en de lampjes gaan op vol vermogen. We fietsen zo snel mogelijk via VP1 naar S/F.
Bij S/F krijgen we de kaart voor een oriëntatieloop. We pakken eerst P17, P15 -niet die paddestoel met korrels, maar die andere-, P12 met touwhindernis. Altijd lastig om zo te knippen, vooral omdat de knipkaart zo slecht leesbaar is in het donker. Bij P14 komen we een snel diersoort tegen: Sperende Lama’s. De Lama’s waren daar eerder en waren ook eerder weg. Jeroen doet de wateroversteek. Van P14 naar P10 waar ik kennis mag maken met het water. Even rondhangen in de speeltuin bij P16. Blijkbaar mogen we van de organisatie de boom in bij P13. P11 en nog een apenhang bij P9 en finish!
Als 2e team na de Lama’s finishen we de proloog in iets meer dan 2 uur. In totaal weten 4 teams het maximale aantal punten voor de proloog te halen. De proloog was leuk, morgen begint het echte werk. Jeroen wijst me op het gegeven dat er nog pasta is. Het advies neem ik ter harte en ik eet ook een bord pasta leeg. Jeroen zoekt zijn veldbed op en droogt zijn triatlonbroek tijdens de nacht. Ik geniet nog even van de pasta en een voorlopige 2e plaats, neem een duik in het water om het zout af te spoelen en duik ook de slaapzak in.
Zondagochtend 5 uur. De wekker gaat. Verdorie moet dat nou? Het is zondagochtend! 10 uur is dan een normale tijd. Ik probeer met moeite een boterham naar binnen te werken. 1 boterham, 1 hele boterham… Dat zijn er geen 6 die er normaal naar binnen gaan. Ik hoop op het beste, dit is in ieder geval geen goede start. We mogen de fietsen uit de “bewaakte fietsenstalling” halen en in het rek buiten het terrein zetten. Om 6 uur is de start wederom bij de boog op het strand. Het is een mooie ochtend, ietwat benauwd en gelukkig geen regen. Maar dat maakt niet veel uit voor de helft van het team. Zij mogen een frisse duik nemen om wakker te worden en circa 500 meter zwemmen om de coördinaten op te halen voor de MTB route.
Jeroen is erg trots op zijn ‘s nachts gedroogde triatlonbroekje. Zo blij als een kind deelt hij mee dat zijn broek droog is. Helaas voor hem heb ik de zwemslag van een baksteen. Het triatlonbroekje is dan ook niet lang droog gebleven na de start. Een andere deelnemer wil ook zijn kleding droog houden en verschijnt onverwachts als een echte streaker in het oog van alle deelnemeres. (Wil iemand hem nog uitleggen dat de N in NARB voor Nederlandse staat en niet voor Nudistisch? Anders moeten we daar ook vergunningen voor aanvragen!).
Om 6 uur rent de helft van de deelnemers het water in. De andere helft zoekt strategisch plekjes op. Ik ga bij de fietsen zitten en leg op aanwijzen van Jeroen zijn spullen klaar. Jeroen kleedt zich aan en we tekenen WP1 zo snel mogelijk in. We komen als 2e aan bij WP1. Team AMI of de Lama’s liggen voor ons. We krijgen de coördinaten van de loopetappe langs een ruïne en vennen. Onderweg komen we de twee gevreesde teams tegen. We komen als eerste aan op WP2 op de voet gevolgd door Team AMI. Winfried en René zijn net wat sneller met de wissel en vertrekken bijna direct. We zetten de achtervolging in naar WP3. We nemen een andere route en komen tegelijk bij WP3 aan. De wisseltrend is gezet, het belooft een spannende wedstrijd te worden.
We vertrekken als eerste met kanoën. Winfried en René hebben een betere peddelslag, ze halen ons langzaam in. Het kanoën gaat nagenoeg gelijk op en het is best gezellig. Op een gegeven moment hebben wij ook de peddelsmaak te pakken en halen Team AMI langzaam in. Bij CP8 zit een visser. Een die je niet probeert te dirigeren om bij zijn dobber weg te blijven. Ik waarschuw hem dat het een gezellig stekkie is en er nog ongeveer 30 teams langs zullen komen. Op de terugweg was hij er dan ook niet meer.
Op WP4 stappen we uit, we slepen de kano op de kant en nemen de coördinaten voor de loopetappe in ontvangst. Jeroen klimt gelijk de touwhindernis in en ik wacht aan het einde van de hindernis hem op met z’n spullen. We rennen gelijk weg. Ik kijk snel achterom, volgens mij zie ik Winfried al aan het einde van de touwhindernis. We halen nog 2 CP’s op en komen aan op WP5. We pakken de eerste de beste kano waar we over struikelen. Hup, het water in en wegwezen naar WP6. Verdorie, deze kano is geleverd met kortere peddels! Dat betekent een andere slag. Jeroen zet gelijk een snelle slag in. Vind ik niet erg, maar met dat tempo kan ik niet sturen en peddelen tegelijk. Ik vraag hem dan ook om rustiger te peddelen. De slag gaat efficiënter en we gaan ook iets sneller. We kijken vaak achterom…
Naar WP7 is het een lange fietsetappe via CP12 en CP13. We zien geen teams meer tussen deze WP’s en denken dat we veilig zitten. Aankomend op WP7 zien we tot onze verbazing… Team AMI! Hoe?... Wat?... Van de organisatie krijgen we een banaan aangeboden. Die kunnen we wel gebruiken voor de heuvelige loopetappe over de Mokerheide en St. Jansberg. Jeroen laat in deze etappe zijn hielen zien en ik kan hem soms amper bijbenen. Ik hou me aan zijn rugzak vast om ‘m bij te kunnen houden. Door het benauwde weer gutst het zweet er aan alle kanten uit. Bij WP8 staan Winfried en René klaar om boog te schieten. Ieder teamlid moet schieten. Team AMI mist en mag een extra puntje halen. Jeroen en ik schieten direct raak. Dat is mazzel hebben! Dit geeft ons tijd, wij gaan er vandoor naar de Brandtoren in het bos.
In het bos nemen we een door bramenstruiken dichtgegroeid pad naar boven. De doornen krassen op onze benen. Doorlopen, geen tijd te verliezen. Even CP’tje knippen en… daar heb je ze weer! Van CP27, 26 naar 25. Ondertussen is het routeboekje vergaan tot pulp door het zweten en kan ik de omschrijvingen niet meer voorlezen. Van 24, 23, 21 naar 22. Naar 24 trek ik helemaal leeg en krijg ik een duwtje van Jeroen om de heuvel op te komen. Ik eet en drink om bij te komen. Dat werkt, naar 23 herstel ik. Het is duidelijk dat het moeilijk zal worden om de koppositie vast te blijven houden. ”We gingen toch voor een top 10 notering?!”, “Nee.”, zegt Jeroen, “Nu gaan we voor iets anders!”. Dat is wel duidelijk, GAAN!
Ik herinner me dat Team AMI niet alle CP’s van de proloog heeft kunnen doen en vertel dit aan Jeroen. Zou het podium dan door de proloog beslist kunnen worden?
Tussen CP22 en CP28 halen Winfried en René ons weer in. Zij zijn duidelijk de sterkere fietsers. We moeten diep gaan om de Zevenheuvelenweg op te klimmen. En niet alleen wij. Team AMI krijgt het zo te zien ook zwaar. In de buurt van CP28 komen we Hoite en Ingrid tegen. Door het constant wisselen van koppositie was ik hun vergeten, ik bedenk dat zij ook voor de nodige verrassingen kunnen zorgen. Opletten, vanaf hier is er maar 1 weg in het klassement. Op WP9 komen we weer als 2e aan. De laatste loopetappe in heuvelachtig terrein. De teams worden hier voor een keuze gesteld. Samen de punten ophalen of opsplitsen. We kiezen ervoor om te splitsen. CP 29, 30 en 31 haal ik op. De andere 4 CP’s liggen verder en worden geknipt door Jeroen. Ik ben eerder terug op WP 10 en neem de tijd om te eten en te drinken. René staat ook al op Winfried te wachten en ik maak een kletspraatje met René. Zij hebben dezelfde keuze gemaakt. Blijkt dat dit René z’n eerste wedstrijd is! Natuurtalentje? Winfried is eerder terug dan Jeroen en ik begin me te verbijten. Nu moeten we echt gaan opschieten, wat als zij de bonuspunten weten te pakken?
Jeroen arriveert ook op WP10 en had het zwaar gekregen tijdens deze loopetappe. Dat is ook niet raar, het is gewoon constant knallen. Van WP10 moeten we naar S/F om vervolgens erachter te komen wat CP36 is. We twijfelen enorm of we van de kaart fietsen via Nijmegen of het zekere kiezen en op de kaart blijven door het heuvelachtige terrein. We willen onze goede plek niet verspillen en kiezen voor het zekere.
Op S/F zien we Team AMI gefinished en tevreden klaar staan. We moeten met een inefficiënt recreatief vaartuig (lees: waterfiets) de laatste CP ophalen die aan een boei zit. Met nog 10 minuten te gaan bestuderen we bij de finish de bonusronde. Heeft Winfried en René nog een extra punt kunnen ophalen? Hebben ze daar de tijd voor gehad? Wat hebben ze gedaan en wat kunnen wij nu nog doen? Hooguit 1 bonus CP komt in aanmerking om opgehaald te worden. We besluiten het niet te doen en finishen!
Het niet ophalen van de bonus CP blijkt een goede keus te zijn. Winfried en René hebben hetzelfde besloten en Hoite en Ingrid hadden er ook geen tijd voor. De proloog is doorslaggevend in de einduitslag voor de podiumplaatsen. Het geeft een goed gevoel dat we met deze toppers het podium mogen delen. Dankzij goed teamwerk, het goede oriënteerwerk van Jeroen en het hoge tempo hebben we als enige alle 500 punten weten te verzamelen en genieten wij daardoor extra van deze extra, extra lange race. Complimenten aan de organisatie!
Jeroen Vermeulen, Maarten Bosch
Winfried Bats, René den Besten
Ingrid van Doorn, Hoite Cannegieter
MTB ca. 116 km, Lopen ca. 20 km, Kano ca. 12 km, Zwemmen ca 0,5 km |
|
You can contact the D.A.R.T. at
bas@adventureracing.nl
|
