Kitzbühel (Aut) – Ruhepolding (D)

13 t/m 15 september 2002 – totale afstand: 245 km – 7700 hoogtemeters (hm)

150 km ATB

48 km lopen

40 km kano

7 km skeeleren

In de Raid series hebben we meegedaan aan de X-adventure race in Kitzbühel. Het Dutch Golite Adventure Racing Team bestond uit Christine, Raymond en de niet-DART’ers Rob Lammers en Bart van Zelst, en als begeleider Pepijn. Het principe van de wedstrijd is 3 mensen doen een etappe en je mag naar eigen inzicht wisselen per etappe. De dame mag maar 3 etappes (van de 15) missen. Vrijdags gear check en zaterdag en zondag de race:

1 etappe: mountainbiking (Bart, Rob, Raymond) – 45km – 1200 hm

Start om 6.00u midden in het centrum van Kitzbühel. Met 50 teams van 3 personen staan we te rillen in de ochtend koude. Niet teveel kleding aan want binnen 1 km gaan we stijl omhoog en komen we het eerste uur geen vlak stukje meer tegen. Dat wordt zweten. Bart danst gemakkelijk omhoog. Ik trek Rob aan het touwtje aan mijn fiets omhoog. We zitten rond de 40e plaats. Na de 2e CP begint een duizelingwekkende afdaling in de ochtend mist. Dit is pas echt koud.

2e etappe: mountain running (Bart, Rob, Raymond) – 18km – 1700 hm

Nou ja running. Ook nu starten we met een klim van 1700m naar 2437m. Continu bergop. Zwaar voor ons vlaklanders. Op 2650m hoogte aangekomen blijven nog even op hoogte alvorens een korte leuke afdaling naar de volgende CP te maken. Van hieruit nog een stukje omhoog en daarna weer continu omlaag. De navigatie gaat feilloos. We zitten continu bij het andere Nederlandse team in de buurt. Het was een zeer zware etappe.

3e etappe: canoeïng (Christine, Rob, Raymond)

Een uurtje peddelen met z’n drieën in een hotdog (opblaas kajak). Na 10 minuten blijkt onze boot lek te zijn en liggen we nogal diep in het water. Aangezien de rivier nogal ondiep was zaten we vaak vast aan de grond, wat ons tijd heeft gekost. Dit zou ons in de volgende etappe duur komen te staan.

4e etappe: canyoning (Christine, Bart, Raymond)

Hier krijgen we te horen dat we buiten de tijd binnen zijn. Dat betekent dat we deze etappe moeten overslaan en aan de volgende etappe moeten beginnen.

5e etappe: canoeïng (Christine, Rob, Raymond)

Met een nieuwe kano, echter nu te slap opgepompt, varen we de rivier tot klasse 3+ af. Dit is al een stuk avontuurlijker dan de eerste kano sectie.

6e etappe: mountainbiking (Christine, Bart, Rob)

Een korte etappe fietsen met een kort pittig klimmetje. Net binnen de tijd zijn we binnen en in record tempo wordt de kano, nu keihard, opgeblazen (bij elk vervoer moest de kano leeg gelaten worden en je mocht hem pas opblazen als het team binnen was).

7e etappe: canoeïng (Christine, Bart, Rob)

Dit stukje rivier is weliswaar kort, maar krachtig. Een aantal fikse stroomversnellingen doen onze helden maar liefst 3 keer omslaan. Dit kost natuurlijk tijd en het water is ook nog ijskoud. Net als het andere Nederlandse team komen we te laat binnen en de volgende fiets etappe moeten we overslaan.

8e etappe: mountainbiking (Christine, Bart, Raymond)

n.v.t.

9e etappe: adventure running (Christine, Rob, Raymond)

Deze etappe is een nachtelijke oriëntatie startend op de Lofer Alm. Na een kleine navigatie fout zitten we op het juiste pad en begrijpen we wat er met adventure running bedoeld wordt. Het gaat continu op en neer, zig zag door het dicht begroeide woud. Springen over stenen en boomstammen, over bruggetjes, langs afgrondjes. In het donker een hele opgave. Hier zien we duidelijk het verschil tussen ons vlaklanders en de geoefende berggeiten. De CP ligt op een ski alm en vandaar uit gaat het alleen nog maar omlaag. Ook de wissel post in het dal is nog even zoeken, maar daar staat Pepijn al klaar met de noedels.

10e etappe: mountainbiking (Christine, Bart, Raymond)

Een relatief vlakke etappe over asfalt en semi-verharde paden begint met een stukje vals plat. In de afdaling zoeven we langs onze afslag en moeten voor straf weer 10 minuten omhoog klimmen. Daarna zijn de volgende CP's vlot gevonden. Alleen de laatste CP wordt nog via een omweg en fikse beklimming bereikt. Om 4.15u bereiken we de camping waar verplicht gerust moet worden tot 5.45u. Het is inmiddels beginnen te regenen.

11e etappe: skeeleren (Christine, Bart, Raymond)

wegens te slechte weersomstandigheden (regen) gecanceld. Wel jammer, want skeeleren kunnen we best goed. Het was ook maar 7km.

12e etape: mountainrunning (Christine, Rob, Raymond)

Het begin is nu redelijk rustig omhoog, maar al gauw zig-zaggen we weer stijl de bergop. Christine aan het touwtje bij Rob. Raymond voelt zich niet optimaal maar kan het tempo goed volgen. Het regent. Op een geven moment begint het te hagelen en even later vallen grote sneeuwvlokken op ons neer. Toch maar even een fleece en handschoenen aantrekken. De klim wordt steeds heftiger en gaat over in stijl klauter- en klimwerk over glad besneeuwde rotsen. Linke soep. Bij de CP op 2200m begint een zeer steile en gladde afdaling aan een staalkabel. Enige zekering was hier wel op ziin plaats geweest. De volgende CP is bij de Fritz Pflaum Hütte. Bijna voorbij gelopen. Ook nu weer een ellenlange afdaling. Beneden staan Pepijn, Bart en de fanclub van Bart (nu ook onze fanclub) al te wachten. Deze etappe hebben we mede door de omstandigheden en onze niet-berggeit-capaciteiten, te langzaam afgelegd. Volgende etappe overslaan.

13e etappe: mountainbiking (Bart, Rob, Raymond)

n.v.t.

14e etappe: canoeïng (Christine, Bart, Rob)

Deze etappe hebben uit strategische overwegingen overgeslagen. Als we deze buiten de tijd peddelen, dan mogen we niet naar de finish fietsen in het Biathlon stadion van Ruhepolding. We willen beslist die slot etappe doen dus…

15e etappe: mountainbiking (Bart, Rob, Raymond)

En het begint alweer met klimmen, en lang en zwaar. De meesten moeten wandelen met de fiets aan de hand. Wij ook, maar al snel springen wij weer op de fiets en stoempen in het kleinste verzet de bergop. Deze klim hebben we niet slecht gedaan. Nu is het alleen nog maar afdalen (en hoe) en het laatste stuk relatief vlak. Bij de afdaling worden we zo door elkaar geschud dat mijn kaarthouder op de fiets kapot trilt. De laatste kilometers naar de finish gaat over een biking track en gaat lekker op en neer, maar kan in een flitsend tempo afgelegd worden. In het biathlon stadion van Ruhepolding worden we door een kleine menigte en onze fanclub binnengehaald.

We hebben het met een 39e plaats best goed gedaan.

Deze races zijn super snel. Een team moet echt snelle jongens en meisjes bevatten wil je deze races een beetje kunnen doen. Vooral uphill running is voor ons ‘Hollanders’ een hele kluif. Het zijn fanatastische wedstrijden en ondanks de ‘Franse slag’ redelijk goed georganiseerd.

You can contact the D.A.R.T. at bas@adventureracing.nl