De Fox Raid is een race met de gebruikelijke onderdelen lopen en fietsen op kaart en kompas. Raoul, de organisator, maakt de oriëntatie zo interessant mogelijk en gooit er daarom vaak nog wat azimuts tussen door. Deze Raid staat ook bekend om  de touwhindernissen die als een soort special task tussendoor genomen moeten worden. Dit jaar was ook het wateronderdeel extraordinair: Canadezen in je eentje met de ATB in de boot.

Alle 37 atleten worden met een touringcar vervoert naar het startpunt. We krijgen de kaarten en we starten hardlopend om 9.45u met een paar kilometers verplichte route. We worden een mooi natuur gebied binnengeloodst waar de eerste orientatiepunten zijn weggehangen. Doorsteken is hier in principe niet toegestaan omdat naast de paden het moeras dat gewoonweg niet toestaat, alhoewel er toch een aantal slimmeriken een nat pak gehaald hebben, zo vroeg in de wedstrijd bij –0 graden. Deze punten mogen in willekeurige volgorde en dat moet tactisch aangepakt worden. Er ontstaat al snel een kopgroepje met Hoite, onze 2 franse vrienden, Elwin en ikzelf. Daarachter een langgerekt lint. Het tempo ligt hoog. Ik maak een orientatiefoutje, maar kom toch als tweede het moeras uit. Erg mooi gebied. Deze loopetappe eindigt bij een sluis waar de boten liggen en de fietsen staan.

De volgende coördinaten worden ingetekend terwijl een koude wind onze lichamen doet afkoelen. Fiets op de boot gebonden en huppakee, peddelen maar. Hoe werkt dat? Een J-slag werkt niet echt lekker. 1x links en 1x rechts, ook niks. 2x links en 2x rechts, lijkt beter. Ik kom niet echt in een ritme. Gelukkig hebben we wind in de rug en stroming mee. Sneller dan verwacht zijn we bij het eindpunt en mogen we het stalen ros bestijgen. Hè lekker, effe fietsen, een half uur voor op het snelste schema.

Weer een bos in en daar begint het oriënteerwerk weer. Voor ik het weet zit Hoite bij me op de bagagedrager. Andere belagers worden 1 voor 1 afgeschud. Met zijn tweeën komen we het bos weer uit en komen we langs het kano uitstap punt waar nog deelnemers aan het fietsen moeten beginnen. Die liggen een stukkie achter. Mijn benen voelen niet echt goed aan: pap in de benen.

Opnieuw komen we in een bos aan waar we nieuwe coördinaten krijgen. Dit zijn allemaal azimuts en dat valt nooit mee. Een paar minuten na Hoite en mij, komt een peloton van o.a. Harm, Elwin en Arnoud (sperende Lama’s) aan. Ik ben klaar met intekenen en het valt me op dat Harm ook al klaar is. Dat is snel! Samen lopen we dezelfde richting in. Ik kom er al snel achter dat mijn punten op de kaart allemaal een paar mm dezelfde kant op verschoven liggen. Omdat ik Harm de eerste knijper zie knippen kom ik daar dus al snel achter. Onderweg komen we Hoite en Elwin nog tegen. Zij nemen een andere volgorde en hebben ook moeite met de azimuts.

Samen met Harm fietsen (niet stayeren!) we het laatste stuk terug naar het terrein van de Voshaar. Hier krijgen we een nieuwe kaart met een hele bijzondere schaal en ingetekende punten. Het eerste punt is boogschieten. 1 pijl mis en 1 pijl raak. Dat betekent 1 extra azimut en dus enkele minuten tijdsverlies. Harm schiet 2x mis, mijn geluk. Het volgende punt is een hindernisbaan met een aantal netjes onderlangs en een ladder onderlangs. Met rugzakje valt dat toch niet mee. Op de volgende CP vind ik een azimut, die ik dan uitzet en waar ik op het eind een knijper vind. Ik moet even zoeken en Harm heeft mee weer ingehaald. Gelukkig vind ik de knijper en ‘sneak’ ik weg. Op de volgende twee punten vind ik weer azimuts en ook nu komt Harm weer dichterbij. Hij ziet mij natuurlijk bij de punten en zo wordt het voor hem gemakkelijker. Maar ja, ik had ook voordeel van hem eerder op de dag. Dan kom ik op een punt waar een azimut ophangt waarvan de bestemming in het water ligt. Ik zie een boei liggen met een knijper eraan. Aiaiaiai. Zonder echt goed na te denken, loop ik het water in waar ik een laagje ijs moet doorbreken om te kunnen zwemmen. Wat is dat koud!!!!! Onderweg bedenk ik mij dat Raoul ook kajaks heeft. Misschien kon je die wel gebruiken? Knippen, en weer terug op de kant moet ik een paar secondes bijkomen van de pijn in mijn lichaam. Koud!!!!! Ik kom Harm onderweg naar de voorlaatste CP tegen. Hij vraagt: “heb je gezwommen?” Ik zeg: “ja, en jij moet ook zwemmen, hahaha”. Hij is net zo stom als ik en hij doet het. Het voorlaatst punt is een swing-over in het water. Je kunt er via een apehang heen, maar ik ben toch al nat en loop door het water ernaar toe. Het water weer tot de kin. Ik klim omhoog , ik knip, en laat me weer rustig in het water zakken. Op de kant gekomen kijken de toeschouwers en organisatie mij vol ongeloof aan dat ik gezwommen heb. “Je kon toch een kajak pakken!”, zegt men. “Ik heb geen kajak gezien en dit was sneller”, zeg ik. De kajaks worden vanaf nu wat beter in het zicht klaar gelegd, zodat de rest wel gaat kajakken.

De laatste CP is de finish en ik ben blij dat ik het weer gehaald heb. Tof! Ik moedig Harm nog even aan als hij in de swing-over hangt en feliciteer hem even later met zijn tweede plek. Drie kwartier eerder dan verwacht zijn we binnen gekomen.

Verassend wordt Wouter Ormel nog derde en delen Elwin en Hoite een vierde plek. De azimuts waren Hoite niet goed afgegaan.

Met Marie-Anne liep het wat minder. Ze had in het moeras al een nat pak gehaald en was er niet meer bovenop gekomen. Ze had het koud en het oriënteren liep ook niet lekker.

Lekker gedoucht en s’avonds nog een klein feestje gevierd in de Voshaar-bar. Het was een mooie vermoeiende dag.

Uitslag heren (eerste 15):

Nr       Naam                              Team                     tijd              cp’s       klassering

Dames:

You can contact the D.A.R.T. at bas@adventureracing.nl