Voor de lol dagenlang afzien
door Rudy Boogert

VEGHEL - Gekkenwerk, vinden sommigen. Bewonderenswaardig, vinden anderen. Sven Platschorre, 27 jaar, uit Westdorpe zoekt zijn sportieve grenzen. Zijn voorlopige grens is: in zes dagen tijd, met slechts twaalf uur slaap, 500 kilometer afleggen per kano, mountainbike, hardlopend en wandelend. Die ervaring deed hij deze maand op bij het WK adventureracing in Schotland.


Met drie andere avonturiers vormde Platschorre een team. Met z'n vieren moesten ze binnen zes dagen 500 kilometer overbruggen. "In een non-stop wedstrijd", verduidelijkt Platschorre.

"Dus simpel gezegd: het startschot klinkt en je 'doet' die 500 kilometer. Als je onderweg wilt slapen, prima, maar de klok loopt gewoon door. Je legt het parkoers af met een kano, hardlopend of op een mountainbike."


Een lekkere vakantie.

Sven Platschorre: "Niet echt. Zeker niet als ik vertel dat het 48 uur achter elkaar heeft geregend. We waren goed voorbereid, maar tegen 48 uur non-stop nattigheid kan geen kleding op. Maar dat hoort bij de test. Net als in het normale leven kunnen er onverwachte dingen gebeuren en daar moet je tegen opgewassen zijn."


Nog meer zulke momenten meegemaakt?

Platschorre: "We hadden op onze routebeschrijving gezien dat we ergens twee kilometer moesten kanoën. Daar stel je je dus op in. Toen we er aankwamen, bleek dat we niet moesten varen met de kano, maar dat we die twee kilometer door een moeras moesten sjouwen. Neem van mij aan, dat dat geen fijne drie kwartier waren."

Levert dat spanning in het team op?

Platschorre: "Tuurlijk zijn er irritatiemomenten als je zes dagen in zulke extreme omstandigheden bovenop elkaars lip zit. We moesten bijvoorbeeld zelf oriënteren. Daar worden wel eens fouten mee gemaakt, waardoor je tijd verliest. Dat kan wel 's irritatie oproepen."


Wel eens aan opgeven gedacht?

Platschorre: "Ik had zo'n moment toen ik een heel dikke pols had, door een overbelaste pees. Tijdens het wandelen lukte het nog wel, maar we moesten daarna zes uur mountainbiken. Daar zag ik zó verschrikkelijk tegenop. Als van de teamleden op dat moment had aangegeven niet verder te willen, had ik 'm gesteund en was ik meegegaan. Dat hebben de anderen ongetwijfeld ook wel 's gehad. Maar niemand durft het als eerste te zeggen."


Maar het was toch wel leuk?

Platschorre: "Fantastisch. Schotland roept het beeld op van gras, rotsen en regen. Op de eerste dag hadden we een lange kano-etappe. We kwamen bij de kust aan? strak blauwe lucht, parelwit strand, azuurblauwe zee en een zeehondje maakte het beeld af. Net de Caraïben. Niemand weet dat dat óók Schotland is. Voor dat soort momenten doe je het. Je ziet en doet dingen die een normale toerist niet ziet en doet."


Volgend jaar zijn jullie weer van de partij?

Platschorre: "Ik ben er nog niet uit. We zijn nu 21e geworden van de 50. Als we weer meedoen, wil ik hoger eindigen. Maar dat betekent dat ik er vooraf nóg meer energie moet insteken. Het is een sport die geld kost, niet één die iets oplevert. Ik weet nog niet of dat te rijmen is met mijn werk."