DARS: Apeldoorn 25 juni 2005

Eerste plaats weggegeven door een blunder. “Gelukkig”heeft de organisatie de pijn een klein beetje verlicht…….

Voor de start in Apeldoorn moesten een aantal sterke atleten eerst hun spieren samen bundelen om auto’s, die in de weg stonden, aan de kant te zetten door de auto te “hoppen”. De aanhanger met de fietsen erin kon namelijk niet wegrijden omdat de ruimte tussen de geparkeerde auto’s te smal was. Hierdoor werd de start uitgesteld.

Toen eenmaal het startschot werd gegeven moesten we als eerste kayakken. Via de Apeldoornse kanaal gingen we richting het zuiden. Op een gegeven moment haalde ik Harm in die wel erg langzaam ging. En dat had een reden: een blad zat los……Tja…dan baal je behoorlijk. Jammer genoeg moest hij door andere omstandigheden de race staken.

Cp 1 en 2 waren goed te vinden. Op naar het WP. Maar die stond ingetekend bij een heel smal beekje. Ik dacht eerst dat ik een fout had gemaakt maar iedereen die ik sprak had hetzelfde punt. Vanuit het kanaal was er echter geen directe verbinding met het beekje dus dat betekende dat je moest lopen met je kayak. Nou niet bepaald mijn hobby. Na een paar honderd meter legde ik mijn kayak in het beekje. Alwin en Bas volgde me maar je kon het geen kayakken noemen. Het water was zo ondiep en smal dat je alleen kon gondelen zoals in Venetië. Het ging zo verdomde moeizaam dat het beter was dat je via de kant kon gaan lopen, dat deed ik dan ook. Toen ik achterom keek zag je een lange rij mensen met oranje bootjes achter zich. Na een paar honderd meter lopen met die “ultra lichte bootjes”kwamen we op het WP. Althans…..dat was de bedoeling. Er stonden nog meer teams en zij vermelde ons dat er een fout was gemaakt door de organisatie. We kregen te horen dat we nog ruim een kilometer moesten lopen naar het WP. In de briefing had Geert over verrassing, maar ik mag hopen dat hij dit niet onder verrassingen verstaat.

Dus dan maar dat ding weer in je nek of in de berm slepen. Nadat we bij het WP kwamen vermelde Geert ons dat vanaf nu pas de tijd ingaat i.v.m. de fout.

Lopen

Het lopen ging voorspoedig mede ook dat Alwin net iets sneller liep dan ik en ik probeerde hem dus bij te houden. Ondanks dat hij een half jaar uit de roulatie was i.v.m. zijn enkeloperatie had hij een behoorlijk tempo erin zitten.

MTB

Ik ging, na het intekenen, als eerste weg bij het fietsen.

Dankzij de extra informatie waren de CP’s nu eindelijk eens goed te vinden. Bijvoorbeeld CP 7è fietsrek. Scheelt een hoop tijd, zoeken en frustratie.

Tijdens het fietsen kwamen Alwin, Bas en nog een aantal mensen bij mij fietsen. Met z’n allen hadden we een behoorlijk tempo en we reden met gemak tussen de 30 en de 35 door de bossen. Het maximale was 40 km/uur. We waren dan ook snel klaar met het fietsen.

Lopen

Na het intekenen vertrokken ik en Bas tegelijkertijd weg. Samen liepen we langs CP 12 en via een opgegeven kompas koers naar CP 13 en vervolgens na CP 14 maar vanaf dat moment moest ik Bas los laten omdat zijn tempo net iets te hoog was. Na Cp 15 weer terug op het WP van het MTB’en

MTB

Snel de punten intekenen, later bleek iets te snel, en weer wegwezen. Ik was weer eerder weg dan mijn directe “concurrenten”maar ik wist dat het niet lang zou duren voordat ik weer ingehaald zou worden en dat klopte. Op de weg naar CP 16 haalde Bas mij in maar even later kwam ik Bas weer tegen die terugkeerde. Hij mompelde wat maar kon het niet verstaan door het suizen van de wind in mijn oren. Ik besloot mijn eigen koers te fietsen en fietste dus door. Een seconde later werd ik weer ingehaald door o.a. Alwin. Na CP 16 snel naar CP 17. Geert heeft, tijdens het intekenen bij het WP, een ander punt aangegeven waar CP 17 moest staan. Blijkbaar was er een fout gemaakt. Geert had dan ook bij verschillende mensen zelf het punt ingetekend.

Ik fietste op het pad waar CP 17 zou moeten staan. De groep voor mij fietste ongeveer 500 meter voor me. Ik keek naar links en zag plotseling het kniptangetje. Ik knipte maar ik vond het raar dat de groep voor mij op zo’n 500 meter gestopt waren. Later bleek dat Geert een verkeerd punt had ingetekend. De groep voor mij bleek dus op de verkeerde plek te zoeken en ik heb door een beetje geluk CP 17 wel gevonden.

Snel ging ik achterlangs naar CP 18 en vervolgens naar CP 19.  Ik lag voorop en er was geen concurrent te bekennen. Na CP 19 snel naar de Finish. Dus terug naar het begin punt. Dat betekende door Apeldoorn heen. Je mocht niet op N-wegen komen dus ik ging binnendoor terug naar het beginpunt. Dat was geen gemakkelijke opgave omdat je snel de weg kwijt raakt als je jezelf moet oriënteren op hele kleine zwart/witte weggetjes…..heel dicht op elkaar. Ik was dan op een gegeven moment dan ook inderdaad helemaal de klus kwijt maar uiteindelijk kwam ik op bruine wegen die wel toegankelijk waren om te fietsen. Maar toen ik terug was was het wel verdomde rustig en toen pas kwam een stem van Geert in mijn hoofd. “De finish is ergens anders dan de start”.

Ik heb letterlijk een aantal minuten gigantisch op mezelf zitten vloeken. Elk denkbaar woord vloog uit mijn mond. Mensen liepen maar snel door die bij mij in de buurt waren….. Ramen trilde in de sponningen…..de grond trilde…… Gek werd ik van mezelf. Hoe komt het toch dat ik bijna altijd een blunder maak in een wedstrijd??????  

Wie het antwoord weet mag het zeggen. Het lijkt wel alsof mijn geheugen mij in de steek laat als ik mezelf maximaal fysiek inspant. Met een gemiddelde hartslag van 158 slagen/minuut over 3,4 uur en een maximum van 180 kan je daar wel van spreken….

Nog erger was dat de finish op een paar honderd meter lag van CP 19.

Op volle kracht snel terug. Opgeven komt op dat moment niet in mijn hoofd voor. Ik had tenslotte alle punten en de kans was groot dat veel teams CP 17 niet hebben en dus dan zou ik toch nog een klein kansje hebben.

Vol frustratie kwam ik aan en, terecht, werd er gelachen om mijn blunder. Heb langzamerhand een stigma gekregen op het gebied van blunders maken. Maar ik kan je vertellen dat het behoorlijk frustrerend is en op dat moment staan bijna de tranen in mijn ogen. Een riante koppositie weg geven puur omdat ik niet helder denk……

Uiteindelijk was ik 6^de maar niet iedereen van die 5 solo’s hadden ook CP 17. Nog niet slecht, met die extra kilometers.

Maar Geert vertelde me dat ze geen rangschikking gingen maken omdat vanuit de organisatie teveel fouten zijn gemaakt. Ik vind het knap dat je als organisatie jezelf “open”kunt stellen en kan toegeven dat er fouten zijn gemaakt. Het plan van de organisatie is nu dat ze iedereen een deel van de kosten gaan terug geven. Ook dat vind ik netjes: ze hadden ook kunnen zeggen: “tja jammer jongens maar het is niet anders…..”

De volgende keer weer met vol goede moed weer beginnen aan de start met als doel: Geen Blunders!!!!!!!

Groetjes Jeroen Vermeulen

You can contact the D.A.R.T. at bas@adventureracing.nl