9 april 2005

De eerste Dars van dit Jaar

De fysiotherapeut vond het geen goed idee dat ik mee zou doen met deze wedstrijd. Een aantal weken ervoor had ik namelijk een zweepslag in mijn kuit gehad. Gelukkig was dit geen volledige zweepslag maar toch ernstig genoeg want de eerste 2 weken kon ik niet rennen. Ik besloot dan maar ook om het advies van de fysio niet in de wind te slaan en besloot dat ik mijn doelstelling moest aanpassen: In plaats van de top 3 gewoon lekker genieten van de race.

Stond ik daar helemaal in mijn wedstrijdkleding krijg ik van Mark te horen dat de kleding van onze nieuwe sponsor: Merrell aanwezig was. Dus dat werd opnieuw omkleden …..op straat. Wat waren dat mooie spullen en bijna alles in tweevoud. We deden allemaal gelijk onze nieuwe lycra aan, de thermospullen en de winddichte fietsjacks met afritsbare mouwen.

Lopen

Nou daar stond ik dan, in mijn nieuwe outfit, bij de C.I.O.S. in Arnhem. Klaar om te starten midden in een sneeuwbui. De  eerste 3 CP’s hadden we van te voren gekregen en ik stond te twijfelen. Mee gaan met de groep of juist 180 graden de andere kant op. Ik deed het laatste. Terwijl iedereen vertrok liep ik 2 passen naar voren zodat ik in ieder geval onder het startdoek was geweest om vervolgens om te draaien en via een andere route te lopen en dat bleek een goede keuze te zijn geweest. Dat scheelde namelijk 150 meter. Toch mooi meegenomen. Maar vervolgens werd ik verleid ( van CP 1 naar CP2 ) om de grote massa te volgen. En dat was weer de verkeerde keuze want we moesten helemaal omlopen omdat er een hek stond maar dit hek stond niet op de kaart. En daar zag in mijn “concurrenten” weer bij Cp 2. Naar Cp3 ( wat achteraf de Wp was ) had ik het gevoel dat ik veel tijd verloren had….

mountainbiken

Snel de Cp’s intekenen en op de fiets. Er stond een straf windje maar de jas van Merrell voldeed bijzonder goed!!! Wij van DART zijn dan ook zeer tevreden met deze sponsor.

In de verte zag ik het team van Hoite en nog een team. Ik probeerde zo lang mogelijk hun bij te houden. Voordeel: minder kaartlezen omdat ik weet dat Hoite heel goed kan kaartlezen en ik hoefde minder te zoeken voor de kniptangetjes. Telkens als ik bij een Cp aankwam hadden ze hem net gevonden. Zo ging dat door tot en met CP 9. Hierdoor, bleek achteraf, had ik een grote voorsprong gemaakt ten opzichte van Harm. Zo zie je maar dat het speuren naar de kniptangetjes veel te veel tijd in beslag neemt. Ik ben dan ook een voorstander om naast de coördinaten ook een omschrijving te geven; bv; hoek weiland, of bij omgevallen boom. Maar na Cp 9 besloot ik een andere route cq. Volgorde te nemen dan die 2 teams. Er is tenslotte niet vermeld dat je de Cp’s op volgorde moest doen. En zover ik het weet gingen de meeste mensen zo te werk.. Na Cp 13 moesten we weer lopen om vervolgens te gaan kajakken

Kajakken

Het was nou niet bepaald kajakken. Het was meer dobberen in een badkuip. Je kon jezelf niet veroorloven om te stoppen met peddelen. Deed je dat wel dan draaide je badkuip meteen 90 graden en kon je opnieuw beginnen met tempo maken. Maar het ging redelijk en het weer was tot nu toe perfect. Er werden regenbuien op die dag voorspeld maar op die ene sneeuwbui na was het zonnig. Ik had zelfs mijn afritsbare mouwen voor de helft opengezet. Maar toen ik op een gegeven moment omkeek, om te kijken of ik “concurrenten”zag zag ik donkere wolken achter me. Had ik toch maar mijn mond gehouden………

Het kajakken ging redelijk goed en op een gegeven moment moesten we eruit vanwege een sluis. Je moest zo’n kleine 100 meter lopen met je kajak maar wat zijn die dingen toch lomp zwaar………. Eindelijk was ik er en gingen we verder op de IJsel. Maar nu had je wind en stroming tegen. Ik was hard aan het peddelen maar als ik naar de oever keek zag ik gewoon dat ik netto in de min kwam…….ik ging gewoon achteruit!!! Totdat ik een team zag die gebruik maakten van de inhammen van de IJsel. In die inhammen had je veel minder last van de stroming. Ik volgde dus hun voorbeeld  en eindelijk was ik op het wisselpunt. Die laatste kleine kilometer was echt killing in zo’n badkuip. Maar goed, ik was bij het wisselpunt. Ik had nu echter wel erg koude handen en voeten. Snel dan maar de punten inteken en actie…..

Lopen

Met koude handen probeerde ik de nieuwe coördinaten in te tekenen. Daarna snel even een blikje Red Bull leegdrinken die de organisatie aanbood en vervolgens snel weer weg. Tijdens het lopen ritste ik mijn mouwen weer vast aangezien het weer begon te veranderen in een dreigende grijze lucht.

Op een gegeven moment kwam ik op een 9 sprong en ik wist niet precies welk pad ik moest nemen. Blijkbaar had ik de verkeerde genomen want de paden die ik tegen kwam hoorde ik niet tegen te komen. En dan maar ontdekken waar je wel zit. Dat betekent heel heel goed kijken naar oriëntatiepunten. Bijvoorbeeld: ANWB-paddestoelen, bochten in paden en kruispunten. Maar het nadeel hiervan is……..je verlies tijd en dat wil je juist niet. Uiteindelijk heb ik dus ruim een halve kilometer omgelopen. Dat lijkt misschien weinig maar in zo’n wedstrijd als deze kan dat beslissend zijn. Elke minuut kan beslissend zijn. Ik probeerde door nog harder te lopen de schade te beperken maar mijn hard ging als een dolle te keer. Zo snel dat ik gewoon soms moest wandelen…..Later bleek ook mijn gemiddelde hartslag 160 te zijn. Veel te hoog!!! Verder bleek mijn maximale hartslag 199 slagen te zijn geweest. Ik had nog nooit zo’n hoge hartslag gehad, …..wist trouwens niet eens dat ik dat kon halen…..Uiteindelijk bij het wisselpunt en gelukkig lag ik nog steeds voorop.

MTB

Op het moment dat ik vertrok zag ik mijn andere teammaatjes van DART in de verte aankomen lopen. Ik herkende ze door onze nieuwe outfit.

Ook bij het mountainbiken maakten ik op een gegeven moment een fout. Bij CP 18 moesten we naar hetzelfde CP als CP3. Maar in plaats daarvan had ik WP 1 in mijn hoofd als CP3. Toen ik eenmaal daar aankwam was er natuurlijk geen kniptangetje te bekennen. Ook totaal geen teken van leven van mijn andere sporters. Toch maar even opnieuw het papiertje lezen waarop de coördinaten stonden.  Ja hoor…….ik had me vergist. Weer teveel meters en tijd verloren. Ik begon te twijfelen of ik nu door die twee fouten nog steeds voorop lag. Dan maar weer op botte kracht en karakter verder. Toen ik vervolgens op CP 19 was stonden daar verschillende teams te zoeken in de bossen. Je weet dan gelijk hoe laat het is….dat word meezoeken. Na zo’n kleine 10 minuten zoeken kwam Geert van de organisatie aangereden met de mededeling dat het knippertje weg was. Dat is dan niet leuk omdat je weet dat de concurrenten achter je niet hoeven te zoeken en dus in principe hier voordeel bij hebben. Er zou namelijk iemand van de organisatie op dat punt gaan staan om iedereen door te sturen.

Het laatste stukje fietsen was nog behoorlijk zwaar.  Niet alleen vanwege het pad wat redelijk heftig was maar ook omdat mijn ketting en tandwielen hun beste tijd hebben gehad. Hierdoor trapte ik steeds door……heel frustie…..

Maar uiteindelijk reed ik toch onder de finishvlag door. En mijn doelstelling van dit jaar was al bij de eerste wedstrijd van het jaar bereikt……..Eerste worden bij een DARS wedstrijd.

Verdere gegevens:

Totaal tijd: 5 uur 36 minuten

Totaal calorieverbruik: 6107 Cal/uur

Maximale hartslag: 199

Gemiddelde hartslag: 160

Conclusie: wel een eerste plaats maar conditioneel nog niet sterk. Oorzaak is het aantal weken niet kunnen rennen vanwege mijn kuitspier.

CU Jeroen Vermeulen

You can contact the D.A.R.T. at bas@adventureracing.nl