|
| |
Een verslag door Raymond
Ja hoor, die is binnen:
de 24-uurs ATB race "de transversine" is gewonnen door DART Merrell. Beetje
onverwacht maar toch waar gebeurt. Helaas waren er slechts 5 teams komen
opdagen. Met slechts 7 teamleden (van de max 10) waarvan 3 dames is dit een
mooie prestatie. We hebben eigenlijk de hele race gecontroleerd op 1 moment na.
Het rondje was 6km lang
met een pittige veradelijke afdaling (sporen), het betere stoempwerk op gras,
een glibberig pad omhoog door het bos en nog een met diepe modderpoelen bezaaid
karrespoor. Bij de finish lagen nog wat kunstmatige heuveltjes en een waterbak.
De rondetijden lagen tussen de 16 en 22 minuten.
Het begon zaterdag om
14.30u met een "le Mans" start naar de fietsen toe. Ik kwam als 2e weer terug om
de chip over te dragen aan Henri. Henri nam de leiding in de race en Janneke,
Ralph, Martijn en Marie-Anne hebben dat niet meer uit handen gegeven (zelfs
uitgebouwd). Echter Toen Christine na 25 minuten met de fiets aan de hand in de
verte gesignaleerd werd waren we kortstondig onze leiding kwijt. Na 2 rondes was
dit alweer ingehaald en bouwden we gestaag aan onze voorsprong, waarbij ikzelf
verrassend nog de snelste ronde (15 min 54 sec) tot dan overall neerzette. Dit
bleef heel lang de snelste tijd, totdat er een fransman zich eens goed voor ging
zetten en die klokte na 3/4 race nog een 15 min 30 sec.
Tegen de avond begon het
te regenen en het parcours werd steeds pittiger en langzamer. In de nacht gingen
de ronde tijden nog meer omhoog en was een goede verlichting essentieel. We
hadden inmiddels anderhalve ronde voorsprong. Het was wel vreemd dat we eerst
alleen maar uitliepen en op eens niet meer. We hadden het gevoel dat het team
dat 2e lag, aan het foezelen was met illegale afkortingen en inzetten van mensen
uit een ander team. We zagen fietssporen door hoog gras die daar niet mochten
zijn. Maar ja, ze kwamen ook niet dichterbij, dus bleven we doorstoempen.
In de ochtend na zo'n 16
uurtjes wedstrijd voelde iedereen zich brak en erg moe. Mensen begonnen te
twijfelen aan hun eigen capaciteiten en benen. In de loop van de ochtend en na
een stuk rijstevla, knapte iedereen langzaam op en tegen het einde begonnen de
ronde tijden weer erg goed te worden. Het tweede team bleef 1.5 ronde achter ons
en het derde team 3 rondes. De andere 2 teams lagen echt heeeel ver achter. We
begonnen er in te geloven. Als er niets fout zou gaan dan moesten we kunnen
winnen.
Tegen het einde van de
race begon iedereen zelfs weer top tijden neer te zetten en liepen we weer wat
uit. Het was inmiddels best prettig weer met af en toe zelfs zon.
Toen was om 14.22u het
moment aangebroken dat Christine onze laatste ronde ging inzetten en kon de
overwinning ons niet meer ontgaan. De rest van het team wachtte Christine een
eind voor de finish op. Het begon net keihard te hozen en zo kwamen we met het
hele team door de waterbak over de finish en was de overwinning een feit.
Van tevoren werd door de
andere teams niet verwacht dat we zo sterk zouden zijn met bijna de helft dames
en een gemiddelde leeftijd van 35. Het 2e team bestond uit twintigers met als
sport moutainbiken. Onze kracht lag erin dat we gemiddeld sterk waren, en
natuurlijk erg sterke dames die ook af en toe een toptijd er uit persten. Ze
stonden wel even te kijken die jonkies. hahahaha......
Uitslag:
1. DART Merrell (NL)
73 rondes 474.5 km 19.56 km/u
2. Dream Chtim (F) 71 rondes 461.5 km 19.05 km/u
3. Decastor (F) 69 rondes 448.5 km 18.66 km/u
4. Freeriders (B) 63 rondes 409.5 km 16.94 km/u
5. Les Cis (B) 55 rondes 357.5 km 14.79 km/u
|
