Zondag 11 April was het weer vroeg dag voor Sven en Bas, al om een uur of 6 waren ze op pad naar het mooie Dalfsen, voor de 3e OUT!Hiawatha race.

Er hadden zich 60 teams voor de 6 uurs race gemeld, waaronder een aantal met een zeer professionele outfit.  Na de briefing begonnen we, na eerst de simpele Landroverproef te hebben afgerond, aan de eerste lus, canadezen over de Vechte, en terug lopen. Helaas stond het 2 punt al heel anders als de coördinaten, iets wat later nog een keer het geval bleek te zijn. Omdat iedereen hier aan het zoeken was, konden we bij de kopgroep, die gelijk met het kanoen waren begonnen, aansluiten. Hoite en Bram hielden het vlug voor gezien, dus die gingen er zonder het 2e knipje vandoor. Ook wij konden het knippertje niet vinden, en gingen door naar het wisselpunt. Bij het lopen bleken we vlak langs dit CP te komen, zodat iedereen alsnog kon knippen. Bij het lopen terug naar de strartlocatie lopen Hoite en Bram iets uit, maar bij aankomst, waar we de 3 andere proeven ( hooibaal gooien, beetje klooien met een paal, en een korten apehang) doen, blijkt het verschil vrij klein. Ook na het steppen ( wij gaan tegen de richting van de anderen in) is het verschil minimaal. Maar bij het MTB en kunnen we weer een knippertje niet vinden (later blijkt het weggehaald), lopen Hoite en Bram toch uit.

Maar bij aankomst op het finishterrein blijken ze de Landroverproef nog te moeten doen, en weer liggen we vrijwel gelijk. De afsluitende run/bike wordt bloedstollend. Op de heenweg blijken we net iets sneller als onze concurenten, en langzaam halen we ze in. Op het verste punt, waar we nog een kort stuk moeten rennen, halen ze ons weer in, en vrijwel gelijk beginnen we aan het laatste stuk run/bike. Sven weet een kortere weg, en we gaan er voor. Maar als onze wegen samenkomen, 1 kilometer voor de finish, blijken we toch 100 meter achter onze concurenten uit te komen. We zeten alles op alles om dichterbij te komen, maar Team Salomon trekt er natuurlijk ook hard aan. Op het finishterrein hebben we nog steeds een flinke achterstand, en dan hebben we nog slechts een aantal tonnen, strobalen en netten te gaan. En één van die netten is Team Dart zeer goed gezind: Bram blijft met zijn helm haken, en onze mannen kunnen hem verbaast passeren. Even laten gaan we Hoite, die er niets van snapt, en de finishlijn voorbij en kunnen we elkaar feliciteren. Een onverwachte, maar toch mooie overwinning !