Naac 2008 was het strijdtoneel van het NK adventure race in het Belgische Malmedy. Dart Merrell stond uiteindelijk met 2 teams aan de start. Een mixed team met John Swaans en Christine en het team van Sven en Henri.
Na het lezen van het roadbook zouden ongeveer de volgende afstanden moeten worden afgelegd 65km lopen 125km fietsen en 32 km varen in een tijdbestek tussen de 24H en 30H
Sven en vooral Henri hebben gemerkt dat het lopen ondermaats is van hen op het moment en besloten met de volgende strategie van start te gaan. "we gaan rustig sporten en wisselen als gekken" Vooral het lopen werd als speerpunt genomen waar de wedstrijd zou kunnen breken. Loop etappes van resp. 15, 19 en 21km zijn niet voor poes, zeker niet als je net als Henri maar 5 keer gelopen hebt dit jaar!
Toen het startsignaal klonk viel iedereen naar beneden om het 1e AT punt te vinden, dit was een korte mtbike etappe om de boel te breken zeg maar. Daarna zou het dus pas beginnen een 15km lange loopetappen met technische stukjes erin om de deelnemers zoveel mogelijk te laten genieten van het landschap. Samen met Arnaud en Winnie kwamen we als 2e aan achter Hoite en Allard. Na een klein mtbike traject (ik kan hem gewoon niet meer voor de geest halen eigenlijk) kwamen we kort achter Salomon binnen alleen een veel snellere wissel en een krachtigere kajak slag bracht ons heel dicht bij de koplopers. Het Kajakken was met 1 woord een SUBLIEM traject over de Ambleve.
Verraderlijke stenen konden als je niet goed uitkeek je een nat pak bezorgen. Ook moest er om de watervallen van Coo gekluund worden. Dit was echt TE ZWAAR! Niet normaal gewoon. Dit was bij de beesten af zo zwaar voelde het. En ik heb medelijden met alle dames die het zelfde moesten doen. Uiteindelijk stapten we samen uit de boot en waren wij opnieuw iets sneller met wisselen en begonnen we opnieuw aan het fietsen. De beklimming van de heuvel van Coo besloten we de moeilijkere route te volgen en dat ie moeilijk was dat was een feit. Tsjee wat een hoogte meters in een korte tijd. Toen we boven aankwamen kwamen Hoite en Allatd net aanrijden. Bij het fietsen merkten we dat we in orde waren en konden we aanpikken bij hen en zelfs lichtjes wegsneaken om als eerste de specialtask te mogen beginnen. Ook liepen we net iets eerder weg dan Salomon om aan de 1e lange loopetappen te beginnen. We weten van Hoite dat als wij linksom gaan dat hij dan rechtsom gaat. Alle vlakke stukken en bult af rennen en bult op flink doorstappen, was onze taktiek. Niet teveel energie verliezen want er kwam uiteindelijk nog een loopetappe van 20km. Zonder te overdrijven kwamen we op elke CP psies uit, zodat we nog geen sec. moesten zoeken naar elke CP. De doorsteken door de weilanden werden onderhand ontelbaar en op een gegeven moment staken we een weiland over waar een half wakkere koe ineens luid begon te loeien, niet zomaar, maar angstig hard. Dit maakte de rest van de kudde ook wakker en zo hadden we ineens een 40tal luid loeiende koeien achter ons aan hollen, dit was op zich grappig totdat de lampen van een boerderij aangingen en Sven bang was voor een boer met een doorgeladen geweer, slik!!! Ook grappig om te vermelden was het ‘s nachts bult afdalen offroad. Sven een meester in het kamikaze dalen en ik met mn oude skenken doe wat het rustiger aan en probeer zoveel mogelijk af te remmen door af en toe eens een tak beet te pakken en mijn snelheid daarmee onder controle te brengen. Dat gaat al jaren goed tot aan zaterdagnacht, daar daalde we weer als gekken een bult af en ik met mijn al vertelde tactiek pakte wederom een tak vast om die snelheid om af te remmen, bleek die tak ineens te knappen, shit, dan maar een andere tak, ook die "SNAP"deed, onderhand had ik meer snelheid dan Sven en plante ik hier en daar maar een voet neer om maar niet te vallen en besloot toen maar een grotere jongen te nemen. Een volwassen boom en met een doffe bonk kwam ik tot stilstand tegen die boom. "ow jij buigt gelukkig niet voor mij" zei ik. "wat zeg je Henri" riep Sven Ik heb het tegen een boom "ow doe ik ook wel eens" riep Sven terug muhahahaha terug gekomen bij het wisselpunt naar het fietsen merkten we op dat we eerste aankwamen. Dat gaf ons zoveel rust dat we achteraf een puike mtbike etappe hadden gereden en we ongeveer anderhalf uur los lagen op Hoite. Aangekomen bij de 2e lange loop etappe vertelde men ond dat de lange loopetappe was gehalveerd en de run-bike werd gecanceled. Tsja van de ene kant waren we blij maar van de andere kant waren we er klaar voor. We besloten om maar vlug te gaan kanoën, deze 2e kajak etappe was in verhouding met de eerste saai, maar het was een onderdeel dus werd hij afgelegd. Daarna werd de gehalveerde 2e lange loopetappe genomen en bsloten we maar onze "svenri" startegie wederom toe te passen "Het doorsteken of zwemmen van meren en rivieren" Dit bleek achteraf een verkeerde keuze, Ik (henri) had zojuist een droog setje aangetrokken wat dus nat werd en we konden er niet door , dus we waren onnodig nat geworden, dan maar terug en de punt zonder waden te nemen. Helaas hebben we veel tijd verloren op het tweede cp van die loopetappe en besloten we maar te bellen, daar vertelde ze ons direct dat dat punt wegwasgehaald en we door konden GRRRRRR veel onnodige tijd verloren. Bij het AT aangekomen merkten we op dat Sven's band lek stond, dus wisselen. Het natte pak van Henri bracht hem in onderkoelde situatie en we moesten helaas tot tweemaal toe wisselen van kleren, ook begon de vermoeidheid bij Sven te werken en simpele foutjes werden gemaakt. Ook werd er opnieuw lekgereden door Sven en werd er opnieuw gewisseld van band. Ik kreeg het een beetje benauwd en begon wat om te kijken of we Hoite al aan zagen komen. Ik voelde gewoon dat we enorm veel tijd aan het verliezen waren. Kreeg zelfs de kracht om Sven bult op te duwen om zo meer snelheid in de fiets te krijgen. Uiteindelijk vlogen we het dorpje Robertville binnen en kwamen we als eerste aan bij de camping. Daar moesten we nog een special task verrichtten, het boogschieten en daarmee was het gebeurd. Het zat erop PPFFFFFF Hebben we nu gewonnen, Nee Henri we zijn eerste .
Iedereen die over de meet komt heeft de strijd der elementen gewonnen "een AR finishen doe je niet op goede benen, maar op je karakter"