Zaterdag 30 jan trokken Ray, Sven, Titia, Wolt en ikzelf naar België, om daar mee te doen aan een (ruime) halve marathon, over de belgische heuvels. Raymond en Titia hadden al vaker meegedaan, en waarschuwden dat het een zware kluif zou worden. Maar ik dacht dat het allemaal wel mee zou vallen, het waren tenslotte maar 20 kilometertjes. Het inschrijven bleek echter al de eerst opgave. In een bomvol schuurtje probeerden we de inschrijving te bereiken, maar door de vele deelnemers was dit niet makkelijk. Lekker warm was het er wel, in tegenstelling tot buiten de schuur, daar begon het aardig te vriezen. Toen het startschot viel waren we inmiddels aandig afgekoeld, en ik was blij dat ik mijn Merrell mutsje had opgezet. Sprintent door het dorpje probeerde meer dan 300 deelnemers een plaatsje vooraan de bemachtigen, ik probeerde in het kielzog van Ray te blijven, die er als een speer vandoor ging. Het ging daarna gelijk flink omhoog, en al vlug waren we lekker op temperatuur. Bij de 2e echte berg moest ik dus ook even gaan wandelen om mijn handschoenen, muts en jasje in mijn rugzak te proppen. Met de extra koeling ging het daarna lekker, ik kon het tempo van de anderen goed bijhouden. Na een kilometer of 15 begon ik de beentjes aardig te voelen, en ik werd, vooral naar beneden, ingehaald doorandere deelnemers. Ongelofelijk hoe snel sommigen van we weg liepen bij soms zeer sterke afdalingen, ik denk dat er een groot aantal spikes gebruikten. We kwamen in een dal met een dorpje, en ik dacht dat daar de finisch zou zijn, maar toen ik het vroeg aan een toeschouwer bleek dat we nog 5 kilometer moesten. En dat werden 5 zware kilometer, het ging gelijk steil omhoog, en ik strompelde omhoog terwijl mijn benen volledig earen opgeblazen. Eindelijk boven volgde nog een groot aantal kleinere heuvels, en eindelijk hoorde ik de speaker bij de finish en wist ik dat het nu echt niet ver meer kon zijn. De finisch was een verademing, eindelijk wat rust voor de spiertjes. Er stond een ton met een groot vuur, en al opwarmend wachtte ik op de anderen, want ik bleek Raymond ergens te hebben ingehaald. Helaas bleek er geen douche te zijn, maar de spaghetti maakte veel goed.
Al met al een fantastische ervaring, en tevreden kon ik door de sneeuw richting Nederland
De uitslag is hier te vinden