Ons team had een prima dagje op de Veluwe, ondanks de vele regen. Sven en gueststar Monique wisten de eerst plaats weg te kapen voor de neus van Ray en Bas, die dus 2e werden. Wel een beetje profiterend van een  inschattingsfoutje van de Belgische Teams, die daardoor veel te laat over de finish kwamen. Bij Titia en Jeroen tenslotte verliep de race minder voorspoedig, Titia raakte geblesseerd aan haar knieen, waardoor ze, na een sterke start, terugvielen naar de middenmoot.  Al met al een mooie afsluiting van het Adventurerace seizoen. Hieronder het verslag van Sven :

Veluwe Classic 2009

Etappe 7: De laatste loop etappe begint, we zijn op weg naar Bonus Punt 13 (BP 13). De keus is gemaakt, we gaan ervoor. Als we de laatste 2 BP’s ophalen dan hebben we meer BP’s dan de andere teams en moeten we ‘alleen’ maar binnen de tijd finishen. De eerste meters gaan moeizaam, van genieten is geen sprake meer, is dit het waard? Er is geen weg meer terug, om 20u weten we of het de juiste keus was.

Etappe 2: Keuzes moesten er de hele dag gemaakt worden. Welke BP’s wel, welke niet. Onze keus was snel gemaakt, Geen BP’s tijdens het fietsen. Donker, modderige paden, dat kan niet veel goeds betekenen. Verder, 6 BP’s tijdens het lopen, dat was onze target, oriënteren is ons sterke punt en nat zand is nog wel te doen.

Etappe 3: Het zand van Kootwijk, hier willen we onze slag slaan, we hebben een ruime voorsprong op de andere teams, die waarschijnlijk voor de MTB BP’s zijn gegaan. De etappe is schitterend, maar ook zwaar, uitdagend oriëntatiewerk en ook nat zand is killing! De deadline is om 10.30u, dan moeten we terug zijn, anders raken we de verdiende punten direct weer kwijt. Uiteindelijk komen we 10 minuten voor tijd weer terug bij de Radio Kootwijk. Missie geslaagd, 6 BP’s verdient.

Etappe 1: Dankzij goed oriënteer werk was onze race al snel geslaagd. Tijdens de eerste loopetappe hadden we een aantal teams zien zoeken op verkeerde plekken en na de etappe hadden we 5 minuten voorsprong. Dit gaf ons een enorme boost en nu wisten we weer wat AR zo mooi maakt. ’s Middags nog getwijfeld of we wel moesten meedoen, Monique voelde zich ziek en ik was al teveel dagen van huis geweest en een weekend rust was welkom. Nu waren we gewoon blij dat we erbij waren.

Etappe 4: Tijd voor een korte evaluatie, het gaat boven verwachting goed. We doen nog mee, tot nu toe hebben we genoten van de prachtige omgeving en we doen zelfs mee in de top van het klassement. Hoofd koel houden en ons niet gek laten maken. Zo halfweg de race zitten we weer met veel teams samen. Andere teams fietsen harder, we laten ze gaan. De race is nog lang en we willen ons sparen.

Etappe 5: Kanoën is niet onze sport, we ploeteren voort, maar echt snel gaat het niet. De keus om geen BP’s te doen is dan ook snel gemaakt, dit lijkt de keus van de meeste teams. Alleen de 2 teams van Skin-Malheur en Wodi & Outdoor Valley Wout gaan ervoor. Beide liggen in BP’s achter en moeten dus iets doen. Een gok, want de deadlines zijn strikt en te laat finishen levert veel strafpunten op. 

Etappe 6: Ducktape holds the World, maar belangrijker, ook onze buitenband. Een klapband lijkt onze plannen te verstoren. Die plannen zijn gewijzigd, het gaat niet langer meer om alleen genieten, maar ook om hoog te finishen. Tijdens de vorige etappes hebben we veel BP’s verzameld. Meer dan de meeste teams, alleen Skin-Malheur en Wodi & Outdoor Valley Wout zitten ons op de hielen qua bonuspunten, maar liggen in tijd nog ver achter

.

Proloog: Wie de bal kaats kan die terug verwachten, maar daar dachten we in juli niet aan. Wat hadden we een lol toen we dat bedachten, een stoeptegels met een kaart erop. Team X-Bionic, thanks voor de ode en de wijze les. Volgende keer vragen we auteursrecht aan, dan verdienen we er wellicht nog iets op.

Etappe 8: Gaan we het halen, ruim 2,5 uur voor 40km MTB, nat, donker en de gescheurde buitenband. Direct fietsen we verkeerd en eindigen we onderaan de verkeerde berg. Grmbl, zo hadden we ons de laatste etappe niet voorgesteld. Na het lopen lagen we op koers. De start ging moeizaam, maar we hebben alle bonuspunten gehaald en zelfs nog wat tijd goedgemaakt op andere teams. Wel zijn we diep gegaan en de uren beginnen hun tol te eisen. Het genieten is nu echt afzien geworden. Niet te lang stil staan bij wat verkeerd ging en niet teveel vooruit kijken, CP voor CP vervolgen we onze weg.

Finish: Laatste half uur fietsen we samen met Bas en Ray, soms is hun tempo te hoog en moeten we ze laten gaan, door handig navigeren kunnen we bij blijven. Voor het laatste CP vertrouwt Ray ons en volgt. Nog 12 minuten, we komen op de campus aan. Een CP, we gaan het halen! Alleen, waar is dit CP? Na een aantal minuten zoeken kijkt Ray nog eens op zijn kaart en concludeert dat we verkeerd zitten! We hebben het laatste CP verkeerd ingetekend. Nog 8 minuten, dus geen paniek, maar de fout marge is nu nul. Gelukkig vinden we de brug en zonder aarzelen spring ik in het water, eindelijk schone schoenen. Paar minuten later fietsen we met een paar minuten speling over de finish. Missie geslaagd!